poëzie proza video

Auteur: henrysepers.nl (Pagina 2 van 20)

Over Bakermat van Luuk Gruwez

Een speelse omgang met vergankelijkheid

Er zijn dichters (Faverey, Lauwereyns) van wie de poëzie met de rug naar je toe is gaan staan, het gebogen hoofd half verborgen onder een capuchon. Je loopt gemakkelijk aan haar voorbij. Ze wil niet verleiden, niet bekoren, maar blijft in zichzelf verzonken, alsof ze nog niet helemaal af is, nog zoveel meer moet ontdekken voordat ze zich helemaal durft te tonen. Misschien komt het moment wel nooit dat ze langzaam haar hoofd opheft, haar muts af laat glijden en de voorbijganger een blik op haar schoonheid gunt. Het proces van verinnerlijking blijft doorgaan. Soms denk je als passant, als lezer: mag ik haar wel storen? Moet ik haar niet alleen laten, omdat zij genoeg heeft aan zichzelf? Maar je kunt de verleiding niet weerstaan, loopt om haar heen, bukt omdat je zogenaamd iets op wilt rapen en kijkt dan schielijk omhoog, in de hoop een glimp van haar op te vangen, want je wilt niets liever dan deelhebben aan wat er in haar omgaat. Je staat op, trekt voorzichtig met duim en wijsvinger haar capuchon iets naar achteren, en omdat je haar hebt gestoord in haar overpeinzingen, richt ze toch heel even haar hoofd op en kijkt je recht in het gelaat. Je wordt getroffen door de intensiteit van haar blik. Het is het moment dat je haar denkt te begrijpen, maar vooral: dat je jezelf begrijpt. Lees verder>>

Over Gedichten met een Mazda 626 van Jonathan Griffioen

De autist en de cannabisventer

Jonathan Griffioen sluit Gedichten met een Mazda 626 af met een ‘nawoord’. Daarin geeft hij zelf de beste samenvatting van zijn tweede bundel.

Ik heb een klein heelal, dat ik vernoem naar de rode mazda 626 uit 1990,
naar helen keller en naar jimmy, er zit nog veel omheen maar daar
kom ik niet vaak
[…]
pas als ik mij buiten de mazda beweeg, ken ik beperkingen
pas als ik beweeg zonder de mazda
ken ik beperkingen ben ik het lijf van een dertiger
zit ik vol socialevaardigheidstraining
en creationisten aan het roer van de lomschool

De bundel is geen traditionele verzameling van losse, min of meer samenhangende gedichten. Je kunt beter spreken van een kunstproject, zoals we dat vaak in de hedendaagse beeldende kunst tegenkomen: de kunstenaar neemt een thema en creëert installaties waarin dat op associatieve wijze en vanuit verschillende invalshoeken wordt belicht. Denk aan het werk van Mike Kelley, van wie een aantal jaren geleden een overzichtstentoonstelling te zien was in het Stedelijk Museum. Lees hier verder>>>

Over Zus van Jan Lauwereyns

Een minuscuul gedichtje

Wie Zus van Jan Lauwereyns openslaat, ziet aan de inhoudsopgave meteen dat de compositie van de bundel de anatomie van het hart volgt. Dat roept verwachtingen op, want het cliché wil dat dit orgaan staat voor ‘gevoel’. De wetenschappelijke benamingen (zoals laterale linkertak, wortel van de aorta) van de negen cycli wijzen echter in een andere, meer prozaïsche richting. Bij deze dichter is het hart slechts een pomp, een machine, ontdaan van symboliek. Zus is een hart van papier: er wordt geen bloed maar taal in rondgepompt. Zoals bloed de hersenen met zuurstof voedt en daarna weer terugkeert in het hart, keren in de bundel zinnen en woorden terug in andere verzen, nadat ze een beeld in het hoofd van de lezer hebben achtergelaten. Zus krijgt daardoor iets mechanisch, alsof de poëzie niet is voortgekomen uit de geest van de dichter, maar volgens een algoritme is gegenereerd door een computerprogramma.

Lees hier verder>>

 

Optreden in Engelbewaarder

Op zondag 8 juli 2018 treed ik (samen met anderen) op in literair café De Engelbewaarder te Amsterdam. Aanvang 16.00.

 

Het kan haast niet anders dan dat a.s. zondag iedereen aan het vervellen is en waar kun je dat beter doen dat in de…

Geplaatst door Dave Bouw op Woensdag 4 juli 2018

Presentatie De man met het mes

Op zaterdag 23 juni om 14.00 is in de aula van het Vossius Gymnasium te Amsterdam De man met het mes gepresenteerd, een verhalenbundel geschreven door de leerlingen van klas 4A. De jonge auteurs lazen voor uit eigen werk, signeerden hun boek, Daan Heerma Van Voss nam het eerste exemplaar in ontvangst.

Uit het voorwoord:
‘Het is heus niet gemakkelijk om over jezelf te schrijven als je vijftien of zestien jaar oud bent. Want wat is dat, ‘jezelf’? En is dat ‘ik’ van je niet eerder een proces dan een constante, vooral als je nog zo jong bent en je elke dag heen en weer wordt geslingerd tussen degene die je gisteren was, vandaag bent, en morgen nog moet worden? Misschien dat verzonnen verhalen kunnen helpen om toch iets te zeggen over dat wonderbaarlijke, veranderlijke ‘ik’ van je. Ze geven je de kans om je te verstoppen achter een bedacht personage, schenken je vrijheid, maar schermen ook af wat te kwetsbaar is en niet bestemd voor vreemde ogen.

De opdracht die de leerlingen van klas 4A kregen, was: schrijf drie verhalen waarin je uitgaat van een ware gebeurtenis uit je eigen leven, en leng dat aan met fictie. Het eerste verhaal moest zich afspelen in het verleden, het tweede in het heden en het derde in de toekomst. Het beste van de drie verhalen zou uiteindelijk in dit boekje terecht komen. Een maand of drie hebben we aan dit project gewerkt. Sommige leerlingen begonnen meteen te typen, andere hadden een paar lesuren nodig om op gang te komen. Maar uiteindelijk is iedereen tot iets gekomen. De een bracht de fictie aan als een dun laagje vernis, de ander ging radicaler te werk en zorgde ervoor dat er van de oorspronkelijke autobiografische aanleiding niet veel meer is terug te vinden. Toch geven alle verhalen iets prijs van hun auteur, of hij nu fantaseert over zijn naderende presidentschap van Venezuela, of zij doodeerlijk beschrijft wat ze voelt als ze voor de spiegel staat. De een filosofeert over de vraag ‘wat geluk is’, de ander beschrijft een achtervolging in een dakgoot, een volgende heeft het over pesten, een val met een parachute, de dood van een moeder. De verhalen zijn divers, maar altijd interessant.
‘Ik lieg de waarheid,’ zei Harry Mulisch al. En voor iedereen die het wil zien: in al deze min of meer verzonnen verhalen zit heel wat ‘waarheid’ verstopt.

Ik ben heel trots op de leerlingen van klas 4A en hoop dat hún boek een succes wordt.

Henry Sepers
mentor en leraar Nederlands’

« Oudere berichten Nieuwere berichten »

© 2021 Henry Sepers

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑