Elke maand wordt hier een  gedicht geplaatst, dat ook beluisterd kan worden. Na een maand verdwijnt het weer om plaats te maken voor een nieuw gedicht.

Dit keer een  nog niet eerder gepubliceerd gedicht.

 

 

Zijn huis is het lichaam van de tijd

de muren zijn van vlees, hij leeft in

de hartkamers, zit te lezen in de ijle berglucht

 

van de longen, voelt hoe het bloed door de

leidingen jaagt tot in de nok van het dak

waar de wolken van hersenstof zweven

 

zo gaat dus het vergaan, de muren

verteren, de nok raakt gevuld met zand

 

hij lost op in het schitterend

verdwijnpunt, verleden keert terug

in het onophoudelijke nu

 

het lijf verstrijkt tot in eeuwigheid

en er zullen geen uren

meer zijn om dat te betreuren.